Iedereen ziet mij als een meisje met een grote mond,
maar in mijn hartje zit een grote wond.
Er is zoveel stuk gemaakt, mensen hebben me geraakt.
Mensen hebben mij kapot gemaakt.
Mijn hart is gebroken toen jullie mij nakeken.
Ik wil het aan niemand vertellen.
Ik wil het zelf verwerken.
Er zelf voor vechten.
Hou me vast, al is het maar even.
Zodat ik door kan gaan. En de pijn in mijn hart kan verslaan.
Eer ik met beide benen op de grond kan staan.
Nu weet je hoe ik ben, dus zeg niet te snel dat je mij kent.
Als je helemaal niet echt weet hoe ik nou in werkelijkheid ben!